Koronka Franciszkańska

KORONKA SIEDMIU RADOŚCI NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Czy wiesz, że…

Każda Siostra Bernardynka nosi przy pasku koronkę franciszkańską.

Składa się ona z siedmiu dziesiątek, a nie pięciu, jak znany wszystkim różaniec.

W piętnastym wieku pewien pobożny młodzieniec wstąpił do Zakonu franciszkańskiego. Pragnął on sprawić Matce Bożej radość, przynosząc jej codziennie bukiet kwiatów, jednak nie miał takiej możliwości będąc w Zakonie. Myślał już nawet, by z tego powodu wystąpić, lecz wtedy objawiła mu się Maryja. Powiedziała nowicjuszowi, że większą radość sprawi jej składając bukiet modlitwy. Pouczyła go, jak odmawiać koronkę dla uczczenia radości, których Matka Najświętsza doznała w życiu.

Były to:

  1. 1. Radość ze zwiastowania,
  2. 2. Radość z nawiedzenia świętej Elżbiety,
  3. 3. Radość z narodzenia Pana Jezusa,
  4. 4. Radość z pokłonu Trzech Króli,
  5. 5. Radość z odnalezienia Jezusa w świątyni,
  6. 6. Radość ze zmartwychwstania Pana Jezusa,
  7. 7. Radość z wniebowzięcia i ukoronowania Maryi.
 

Koronkę Franciszkańską rozpoczyna się od znaku Krzyża Świętego. Odmawia się najpierw „Wierzę w Boga”, „Ojcze nasz”, 2x „Zdrowaś Maryjo” i 1x „Chwała Ojcu”. Następnie do każdej rozważanej radości: 1x „Ojcze nasz”, 10x „Zdrowaś Maryjo” i 1x „Chwała Ojcu”. W modlitwie tej odmawiamy w sumie 72x „Zdrowaś Maryjo” dla uczczenia wieku Maryi, jaki miała przeżyć na tym świecie według tradycji franciszkańskiej.

Koronkę franciszkańską odmawiamy  w każdy poniedziałek o godz. 17:30.

Przyjdź!
Spraw radość Maryi!      

ROZWAŻANIA KORONKI DO SIEDMIU RADOŚCI NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

  1.     1. Z PISM ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Z ASYŻU
Radość pierwsza – ze zwiastowania. To Słowo Ojca tak godne, tak święte i chwalebne zwiastował Najwyższy Ojciec z nieba przez świętego Gabriela, swego anioła, mające zstąpić do łona świętej i chwalebnej dziewicy Maryi (…). Chociaż było Ono bogate ponad wszystko, zechciało jednak z Najświętszą swą Matką wybrać ubóstwo.”

(List do wszystkich wiernych, redakcja druga)

Radość druga – z nawiedzenia świętej Elżbiety. „A miłość, którą się wzajemnie winni darzyć, niech okazują czynem, jak mówi Apostoł: „Nie miłujmy słowem, ani językiem, ale czynem i prawdą”. ( 1J 3, 18)”

(Pierwsza Reguła Braci Mniejszych)

Radość trzecia – z narodzenia Pana Jezusa. „ Jesteśmy matkami [ Pana naszego Jezusa Chrystusa], gdy nosimy Go w sercu i ciele naszym przez miłość Bożą oraz czyste i szczere sumienie;  rodzimy Go przez święte uczynki, które powinny przyświecać innym jako wzór.”

(List do wiernych)

Radość czwarta – z pokłonu Trzech Króli.
„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Czystego serca są ci, którzy gardzą dobrami ziemskimi, a szukają niebieskich i nie przestają nigdy czystym sercem i duszą uwielbiać Pana, Boga żywego i prawdziwego.” (Słowa upomnień)



Radość piąta – ze znalezienia Pana Jezusa.
„A Pan dał mi w kościołach taką wiarę, że tak po prostu modliłem się i mówiłem: Wielbimy Cię, Panie Jezu Chryste, we wszystkich kościołach Twoich, które są na całym świecie i błogosławimy Tobie, że przez święty krzyż Twój odkupiłeś świat.” (Testament św. ojca Franciszka)



Radość szósta – ze zmartwychwstania Pana Jezusa.
„Ty jesteś nadzieją naszą, Ty jesteś wiarą naszą, Ty jesteś wielką słodyczą naszą, Ty jesteś wiecznym życiem naszym, Wielki i prawdziwy Panie, Boże wszechmogący, miłosierny Zbawicielu.” (Uwielbienie Boga)



Radość siódma – z wniebowzięcia i ukoronowania na Królową nieba i ziemi.
„Przyjdź królestwo Twoje: abyś Ty królował w nas przez łaskę i doprowadził nas do Twojego królestwa, gdzie będziemy oglądać Cię bez zasłon, miłować doskonale i w radosnym zjednoczeniu cieszyć się Tobą na wieki.” (Modlitwa Pochwalna)

Radość pierwsza – ze zwiastowania.
Przyszedł! Jest! Bóg, którego pragnęłaś. Przychodzi do Tej, która najbardziej Go pragnie, która najbardziej czeka. Wypełnia tęsknotę serca słysząc radosne TAK- fiat.

Radość druga – z nawiedzenia świętej Elżbiety.
Obie dostałyście szczególną łaskę, szczególne powołanie. Obie możecie powiedzieć „raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy”. Razem cieszycie się, ubogacacie się wzajemnie doświadczeniem wiary. Radość się mnoży, gdy się ją dzieli.

Radość trzecia – z narodzenia Pana Jezusa.
Rodzisz Boga. Przynosisz światu Jezusa. Jak niepojęta to łaska!

Radość czwarta – z pokłonu Trzech Króli.
Boga oczekuje każdy człowiek. Oczekują Go krańce świata. Ubodzy i wielcy, oddając Mu hołd są radością Tej, dla której Bóg jest wszystkim.

Radość piąta – ze znalezienia Pana Jezusa.
Zgubić Boga, stracić największą radość swoich oczu… Szukać z nadzieją, nie zwątpić, wytrwać, by znów cieszyć się radością tego najcenniejszego spotkania.

Radość szósta – ze zmartwychwstania Pana Jezusa.
Gdy inni dawno juz się poddali, odeszli, zrezygnowali, wybrali łatwiejszą drogę, Bóg nagradza Twoją wierność do końca, wierność w obliczu krzyża, miłość całego życia. Miłość zwycięża śmierć!

Radość siódma – z wniebowzięcia i ukoronowania na Królową nieba i ziemi.
Zawsze zatopiona w Bogu, zawsze w woli Bożej, zawsze pełna łaski- pełna miłości. Radość wniebowzięcia, radość ukoronowania jest oczywistą konsekwencją. Bóg bierze to, co Jego, co jest zanurzone w Nim, i podnosi do swojej chwały.  
Radość pierwsza – ze zwiastowania.
Radość wybrania woli Bożej. Choćby była trudna i niezrozumiała, nic się z nią równać nie może!

Radość druga – z nawiedzenia świętej Elżbiety.
Radość z pomocy bliźniemu. Chociaż widzisz człowieka, służysz Bogu samemu!

Radość trzecia – z narodzenia Pana Jezusa.
Radość po bólach rodzenia – tak jak rodzi się nowy człowiek w trudach nawrócenia.

Radość czwarta – z pokłonu Trzech Króli.
Radość z tego, że Bóg odbiera chwałę, że potwierdza wybranie. „Wiem, komu zaufałem!”

Radość piąta – ze znalezienia Pana Jezusa.
Radość z odnalezienia po trzech dniach szukania jest Bożym przygotowaniem, by w rzeczywistości krzyża mieć nadzieję zmartwychwstania.

Radość szósta – ze zmartwychwstania Pana Jezusa.
Radość spełnionej nadziei, gdy miłość przekracza bariery, gdy nawet śmierć już nie dzieli.

Radość siódma – z wniebowzięcia i ukoronowania na Królową nieba i ziemi.
Radość chwały tych, którzy Boga kochają – z nimi Bóg chce się dzielić swoją chwałą.      

Powierz nam swoją intencję